സാഹു മഹാരാജ്-സാമുദായിക സംവരണത്തിന്റെ പിതാവ്

കേരളശബ്ദം മാര്‍ച്ച് 22 2015 (Date of release 07.03.2015)

       ''സെന്‍ട്രല്‍ പ്രൊവിന്‍സിലെ കോണ്‍ഗ്രസ്സ് മന്ത്രിസഭയില്‍ ഡോ.ഖാരെ സര്‍വഥാ യോഗ്യനായ അഗ്നിഭോജി എന്ന അയിത്തജാതിക്കാരനെ ഉള്‍പ്പെടുത്തിയത് മി.ഗാന്ധി എന്തുകൊണ്ട് അംഗീകരിച്ചില്ല? പട്ടികജാതിക്കാര്‍ക്കിടയില്‍ അത്തരം ഉന്നതാഭിലാഷങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനോട് താന്‍ എതിരാണെന്ന് ഗാന്ധി പറഞ്ഞില്ലേ?'' ചോദ്യം ഭാരതരത്‌നം ബാബാ സാഹേബ് ഡോ.ബി.ആര്‍.അംബേദ്കറുടേതാണ്
(അംബേദ്കര്‍ സമ്പൂര്‍ണകൃതികള്‍, വാല്യം, പേജ് 237). ചോദ്യത്തിനു കാരണമായ സംഭവം ഇങ്ങനെ. 1938 ല്‍ സെന്‍ട്രല്‍ പ്രൊവിന്‍സില്‍ (ഇന്നത്തെ മധ്യപ്രദേശ്) ഡോ.ഖാരെ എന്ന ബ്രാഹ്മണന്റെ നേതൃത്വത്തിലുണ്ടാക്കിയ മന്ത്രിസഭയില്‍ അദ്ദേഹം അഗ്നിഭോജി എന്നയാളെ മന്ത്രിയാക്കി. ഇതിനെതിരെ രൂക്ഷമായ വിമര്‍ശനങ്ങള്‍ വന്നു. അവസാനം അഗ്നിഭോജിയെ മന്ത്രിസഭയില്‍നിന്നൊഴിവാക്കേണ്ടിവന്നു. അഗ്നിഭോജി ഒരു പട്ടികജാതിക്കാരനായതായിരുന്നു കാരണം. ഒരോ ജാതിക്കാരും അവരവരുടെ 'കുലത്തൊഴില്‍' ചെയ്യണമെന്ന ജാതിനിയമനുസരിച്ച് അഗ്നിഭോജിന് മന്ത്രിയാകാന്‍ പാടില്ല. അദ്ദേഹം അദ്ദേഹത്തിന്റെ 'കുലത്തൊഴില്‍'തന്നെ ചെയ്യണം! മറ്റു പലര്‍ക്കുമുള്ളതുപോലെ ഈ നിലപാടുതന്നെയായിരുന്നു ഗാന്ധിജിക്കുമുണ്ടായിരുന്നത്. തന്റെ പൂര്‍വീകരുടെ തൊഴില്‍ ചെയ്യുന്നതിനാണ് ഒരോരുത്തരും ഇഷ്ടപ്പെടേണ്ടതെന്നും ഇനി അഥവാ മറ്റൊരു ജാതിക്കാരന്റെ തൊഴില്‍ ചെയ്യുകയാണെങ്കില്‍ അതു സേവനമായി ചെയ്യണമെന്നും ഉപജീവനത്തിനുള്ള വക 'കുലത്തൊഴില്‍' കൊണ്ടു നേടണമെന്നും ഗാന്ധിജി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് (യംഗ് ഇന്ത്യ, 24.11.1927). ഈ 'കുലത്തൊഴില്‍ സിദ്ധാന്തമാണ്' അഗ്നിഭോജിയെ പുറത്താക്കുകവഴി നടപ്പിലായത്.
             ഗാന്ധിജിയടക്കമുള്ളവര്‍ സ്വീകരിച്ച ഈ നിലപാടിനെ വിമര്‍ശിക്കുമ്പോള്‍ അതിനു മറുപടിയായി പൊതുവെ ലഭിക്കാറുള്ളത്, ഒരു വ്യക്തിയെ വിലയിരുത്തുമ്പോള്‍ ആ വ്യക്തി ജീവിച്ച കാലഘട്ടം പരിഗണിക്കണമെന്നാണ്. ശരിയാണ്, കാലഘട്ടം പരിഗണിക്കണമെന്നത് ചില കാര്യങ്ങളില്‍ ശരിയാണ്. കാലഘട്ടത്തിനനുസിച്ച് നീങ്ങുന്നവര്‍ സാധാരണ മനുഷ്യരാണ്. അവരൊരിക്കലും വിപ്ലവകാരികളാകുന്നില്ല. കാലഘട്ടത്തിലെ അരുതായ്മകള്‍ക്കെതിരെ ചിന്തിക്കുന്നവരെയും പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നവരെയും മാത്രമേ വിപ്ലവകാരികളായി കണക്കാക്കുവാന്‍ സാധിക്കുകയുള്ളൂ. ഇതുകൊണ്ടുതന്നെ ജാതിയുടെ കാര്യത്തില്‍ ഗാന്ധിജിയെടുത്ത നിലപാട് വിപ്ലവ വിരുദ്ധമായിരുന്നു എന്നതാണ് സത്യം. കാരണം, ഗാന്ധിജിയുടെ ജീവിത കാലഘട്ടത്തിലും അതിനുമുമ്പും ജീവിച്ചിരുന്ന പലരും ജാതിയുടെ കാര്യത്തില്‍ വിപ്ലവകരമായ നിലപാട് എടുത്തിട്ടുണ്ട്. ക്ഷത്രിയ രാജകുമാരനായിരുന്ന ശ്രീബുദ്ധന്‍ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ ഉദാഹരണം. ഇതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇക്കാര്യത്തില്‍ കാലഘട്ടത്തിനെ ഒരിക്കലും കുറ്റം പറയുവാന്‍ സാധിക്കുകയില്ല.
          കേരളത്തില്‍ ആദ്യമായി ഉദേ്യാഗ സംവരണത്തിന് ആവശ്യപ്പെട്ടവര്‍ നായന്മാരാണ്. 1891 ജനുവരി ഒന്നിന് 10037 പേര്‍ ഒപ്പിട്ട് തിരുവിതാംകൂര്‍ മഹാരാജാവിനു സമര്‍പ്പിച്ച 'മലയാളി മെമ്മോറിയല്‍'വഴിയാണ് ഇത്തരമൊരാവശ്യം നായന്മാര്‍ ഉന്നയിക്കുന്നത്. ഈഴവനായ ഡോ. പല്‍പ്പുവെപ്പോലുള്ള ചില അവര്‍ണര്‍ ഇതില്‍ ഒപ്പിട്ടിരുന്നുവെങ്കിലും അടിസ്ഥാനപരമായി അതൊരു 'നായര്‍ മെമ്മോറിയല്‍' ആയിരുന്നു. അതിനു കിട്ടിയ ഇണ്ടാസില്‍, ഈഴവര്‍ അവരുടെ കുലവൃത്തികളായ തെങ്ങുചെത്ത്, കയറുപിരിപ്പ് മുതലായവകൊണ്ട് തൃപ്തിപ്പെട്ടിരിക്കയാണെന്നും അവര്‍ക്കു സര്‍ക്കാരുദേ്യാഗത്തിനോ ഉല്‍കൃഷ്ട വിദ്യാഭ്യാസത്തിനോ താല്‍പര്യമില്ലെന്നുമാണ് ദിവാന്‍ രാമരായരു അരുളിയത്.(ജീവിത സമരം, സി.കേശവന്‍ പേജ് 116)1882-ല്‍ ആദ്യമായി ബി.എ.ജയിച്ച പി.വേലു എന്ന ഈഴവന്‍ സര്‍ക്കാരുദേ്യാഗത്തിന് അപേക്ഷിച്ചപ്പോള്‍, 'ക്രിസ്ത്യാനി ആയിക്കൂടേ' എന്നു ചോദിച്ച (ജീവിത സമരം, സി.കേശവന്‍ പേജ് 115) വിശാഖം തിരുനാളിനെപ്പോലുള്ള മഹാരാജാവ് ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തില്‍ ഒരു ദിവാന്‍ ഇങ്ങനെ പറയാതിരുന്നാലല്ലേ അത്ഭുതപ്പെടേണ്ടതുള്ളൂ. അങ്ങനെ 'മലയാളി മെമ്മോറിയല്‍'വഴി നായന്മാര്‍ കാര്യം നേടി. കാര്യം കിട്ടാതിരുന്ന ഈഴവര്‍ 1896 സെപ്തംബര്‍ 3 ന് ഒരു 'ഈവഴ മെമ്മോറിയല്‍' സമര്‍പ്പിച്ചു. ഒരു ഫലവും കിട്ടിയില്ല. പിന്നീട് സി.കേശവന്റെ നേതൃത്തില്‍ നടന്ന 'നിവര്‍ത്തന പ്രക്ഷോഭം' വഴിയാണ് 1936 ല്‍ ഈഴവര്‍ക്ക് തിരുവിതാംകൂറിലെ സര്‍ക്കാര്‍ ഉദേ്യാഗങ്ങളില്‍ പങ്ക് ലഭിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയത്. ഈ 'നിവര്‍ത്തന പ്രക്ഷോഭ'ത്തെ പരിഹസിച്ചാണ് നായന്മാര്‍ 'നിവര്‍ത്തന ഗീത' ഇറക്കിയത്. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന്റെ കീഴിലായിരുന്ന മലബാറില്‍ 1927 ലും കൊച്ചിയില്‍ 1937 ലും അവര്‍ണര്‍ക്ക് ഉദേ്യാഗ സംവരണം ഏര്‍പ്പെടുത്തി.
      ജാതിവ്യവസ്ഥയിലെ നാലാം വര്‍ണക്കാരായ നായന്മാരാണ് കേരളത്തില്‍ ആദ്യമായി സര്‍ക്കാരുദേ്യാഗത്തിന് ആവശ്യപ്പെട്ടതെങ്കില്‍ ഇന്ത്യയില്‍ ആദ്യമായി പിന്നാക്കക്കാര്‍ക്കും പട്ടികജാതിക്കാര്‍ക്കുമൊക്കെ സംവരണം ഏര്‍പ്പെടുത്തിയത് ജാതിവ്യവസ്ഥയില്‍ ബ്രാഹ്മണന്റെ തൊട്ടരികില്‍ നില്‍ക്കുന്ന ഒരു ക്ഷത്രിയ രാജാവാണ് എന്നതാണ് വിചിത്രവും അത്ഭുതകരവും വിപ്ലവകരവുമായ സത്യം. ഇന്ത്യയിലെ, 'സാമുദായിക സംവരണത്തിന്റെ പിതാവ്' എന്ന ബഹുമതി ഇദ്ദേഹത്തിന് അവകാശപ്പെട്ടതാണ്. ചാതുര്‍വര്‍ണ്യത്തിലെ മൂന്നാം വര്‍ണമായ വൈശ്യജാതിയില്‍ ജനിച്ച ഗാന്ധിജിയുടെ ജീവിത കാലഘട്ടം 1869-1948 ആയിരുന്നെങ്കില്‍ ചാതുര്‍വര്‍ണ്യത്തിലെ രണ്ടാം വര്‍ണക്കാരനായ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിത കാലഘട്ടം 26.06.1874-06.05.1922 ആണ്. മഹാരാഷ്ട്രയിലെ കൊല്‍ഹാപ്പാരിലെ മഹാരാജാവായരുന്ന സാഹജി രണ്ടാമനായിരുന്ന ഈ മഹാത്മാവ്. രാജര്‍ഷി സാഹു, ചത്രപതി സാഹുജി എന്നീ വിശേഷണങ്ങളുള്ള ഈ മഹാരാജാവ് 1902 ജൂലൈ 26 ന് പട്ടികജാതിക്കാരും പിന്നാക്കക്കാരുമടക്കമുള്ള അബ്രാഹ്മണര്‍ക്ക് 50 ശതമാനം സര്‍ക്കാര്‍ ജോലികള്‍ സംവരണം ചെയതു. ഒരു വിളംബരംമൂലം ഇന്ത്യയില്‍ സംവരണം നടപ്പിലാക്കിയ ആദ്യത്തെ സംഭവമാണിത്.
      കുലത്തൊഴില്‍ സിദ്ധാന്തത്തിന് വിരുദ്ധമായി മനുഷ്യരെല്ലാം ഒരേ കുലത്തിലുള്ളവരാണെന്ന സത്യത്തെ ഉള്‍ക്കൊണ്ട് പ്രവര്‍ത്തിച്ച ഈ മഹാത്മാവിന് പ്രണാമം!

ടി.കെ. കൃഷ്ണമേനോന്‍ വെറുമൊരു മേനോനായിരുന്നില്ല

കേരളശബ്ദം വാരിക 2015 ഫെബ്രുവരി 22 (Date of Release 07.02.2015)

   ഗാന്ധിജിയുമായി തമിഴ്‌നാട്ടിലെ സാമൂഹിക പരിഷ്‌കര്‍ത്താവായിരുന്ന ഈ.വി.രാമസ്വാമി നടത്തിയ ഒരു സംഭാഷണമാണ് (ഞാനും നിങ്ങളും, ഈ.വി.രാമസ്വാമി, പേജ് 43) താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്നത്.
ഗാന്ധിജി: എനിക്കാശ്ചര്യം തോന്നുന്നു. അങ്ങനെയാണെങ്കില്‍, ലോകത്തില്‍ ഒരു ബ്രാഹ്മണനും യോഗ്യനല്ല എന്നാണോ നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം?
ഈ.വി.രാമസ്വാമി: ഉണ്ടോ, ഇല്ലയോ, എനിക്ക് മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.
ഗാന്ധിജി: അങ്ങനെ പറയരുത്. ഞാന്‍ ഒരു ബ്രാഹ്മണനെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹം നല്ല ബ്രാഹ്മണനാണെന്നതില്‍ ഇപ്പോഴും എനിക്ക് സംശയമില്ല. ആരാണെന്നോ, ഗോപാലകൃഷ്ണ ഗോഖലെ.
ഈ.വി.രാമസ്വാമി: ആവൂ! താങ്കളെപ്പോലെയുള്ള മഹാത്മാവിന്റെ കണ്ണുകള്‍ക്ക് ഈ വിശാലമായ ലോകത്തില്‍ ഒരേയൊരു ബ്രാഹ്മണനെ മാത്രമേ കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ എങ്കില്‍, ഞങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള സാധാരണക്കാരുടെ കണ്ണുകള്‍ക്ക് എങ്ങനെയാണ് സത്യസന്ധനായ ബ്രാഹ്മണനെ കണ്ടുമുട്ടാനാവുക?
     ശരിയാണ്, ജാതിബോധത്തെ മറികടന്ന് മനുഷ്യനായി മാറുന്നവര്‍ വളരെ കുറവാണ്. ഇങ്ങനെയുള്ള അപൂര്‍വ്വം ചിലരില്‍ ഒരാളായിരുന്നു കൊച്ചിയിലെ ടി.കെ.കൃഷ്ണ മേനോന്‍. പുലയര്‍ക്ക് സ്‌കൂള്‍ പ്രവേശനം അനുവദിച്ചുകൊണ്ട് ദിവാന്‍ രാജഗോപാലാചാരി 1910 മാര്‍ച്ച് 1-ന് ഉത്തരവിറക്കിയതിന്റെ പിറ്റെദിവസം അതിനെ വിമര്‍ശിച്ച്, ''എല്ലാ വര്‍ഗത്തിലും ജാതിയിലും പെട്ട വിദ്യാര്‍ത്ഥികളെ ഒന്നിച്ചിരുത്തുന്നതില്‍ അനുകൂലിക്കുന്നവരുടെ വാദത്തെ പിന്താങ്ങുവാന്‍ ഞങ്ങള്‍ കാരണം കാണുന്നില്ല. അത് സാമൂഹിക മന:ശാസ്ത്രത്തിനും നല്ല സദാചാരത്തിനും എതിരായിട്ടുള്ളതാണ്. നൂറ്റാണ്ടുകളായി ബുദ്ധിക്കൃഷിയില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരും നിലം കൃഷിയില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരും ഒപ്പം പ്രവര്‍ത്തിക്കണമെന്നു പറയുന്നത് കുതിരയെയും പോത്തിനെയും ഒന്നിച്ചു നുകത്തില്‍ കെട്ടുന്നതുപോലെയാണ്'' എന്നു പറഞ്ഞ സ്വദേശാഭിമാനി രാമകൃഷ്ണപ്പിള്ളയെപ്പോലുള്ളവര്‍ ഏറെ വാഴ്ത്തപ്പെടുമ്പോള്‍ കൃഷ്ണ മേനോനെപ്പോലെയുള്ളവര്‍ കേരള സാമൂഹിക ചരിത്രത്തിലും സാഹിത്യ ചരിത്രത്തിലും താഴ്ത്തപ്പെട്ടുകിടക്കുകയാണ്.
      എറണാകുളത്ത് പടിഞ്ഞാറെ തോട്ടയ്ക്കാട്ടു കുട്ടിപ്പാറു അമ്മയുടെയും നന്തിക്കരെ ചാത്തുപ്പണിക്കരുടെയും മകനായി 1869 ഡിസംബര്‍ 9-ന് ടി.കെ.കൃഷ്ണ മേനോന്‍ ജനിച്ചു. എഴുത്തുകാരന്‍ മാത്രമല്ല അഭിഭാഷകനുമായിരുന്നു കൃഷ്ണ മേനോന്‍. കൊച്ചി ഭാഷാ പരിഷ്‌കരണ കമ്മിറ്റിയില്‍ സേവനമനുഷ്ഠിച്ച കൃഷ്ണ മേനോന്‍ സാഹിത്യ പരിഷത്ത്, സന്മാര്‍ഗപോഷിണി സഭ, കൊച്ചി സാഹിത്യ സമാജം തുടങ്ങിയ സമിതികളുടെ നേതൃത്വം വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. വിദ്യാവിനോദിനി, മംഗളോദയം എന്നീ മാസികകള്‍ക്ക് കൃഷ്ണ മേനോന്റെ സേവനം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. കുറേക്കാലം കൊച്ചി നിയമസഭയുടെ സെക്രട്ടറിയായും സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു. 1918-ല്‍ കൊച്ചി മഹാരാജാവ് 'സാഹിത്യകുശലന്‍'

എന്ന ബിരുദം നല്‍കി ആദരിച്ചിട്ടുണ്ട്. 1949 മെയ് 9-ന് അന്തരിച്ച കൃഷ്ണ മേനോന്‍ ചരിത്രം, മതം, ശാസ്ത്രം, ജീവചരിത്രം തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളില്‍ ഒട്ടേറെ ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. പ്രാചീനാര്യാവര്‍ത്തം, ഇന്ത്യയിലെ മഹാന്മാര്‍, ഹിന്ദുമതം, കേരള സംസ്‌കാരം, ഭാരതീയ വനിതാദര്‍ശം, ലേഖനമാല, ഭാഷാ കാവ്യപ്രവേശിക എന്നീ മലയാള ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ക്കു പുറമെ എ പ്രൈമര്‍ ഓഫ് മലയാളം ലിറ്ററേച്ചര്‍, ദ ഡേയ്‌സ് ദാറ്റ് വേര്‍, ദ ദ്രവീഡിയന്‍ കള്‍ച്ചര്‍ ആന്റ് ഇറ്റ്‌സ് ഡിഫ്യൂഷന്‍ എന്നീ ഇംഗ്ലീഷ് പുസ്തകങ്ങളും എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. കെ.പി.പത്മനാഭ മേനോന്റെ കേരള ചരിത്രം നാലു ഭാഗങ്ങളായി ഇംഗ്ലീഷില്‍ പ്രസാധനം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. സാഹിത്യകാരിയായിരുന്ന ടി.സി. കല്യാണിയമ്മയായിരുന്നു ഭാര്യ.

     പേരില്‍നിന്നു ജാതിവാല്‍ ഒഴിവാക്കിയതുകൊണ്ട് മാത്രം ജാതിചിന്ത പോകില്ല എന്നതിന്റെ എത്രയോ ഉദാഹരണങ്ങളുണ്ട്. എന്നാല്‍ പേരില്‍ ജാതിവാലുള്ള അപൂര്‍വ്വം ചിലര്‍ ജാതിചിന്തയില്ലാത്തവരുമായുണ്ട്. അക്കൂട്ടത്തില്‍പ്പെട്ട വ്യക്തിയാണ്, ജീവിച്ചിരുന്ന കാലത്ത് കൊച്ചിയിലെ സാഹിത്യ-ചരിത്ര-സാംസ്‌കാരിക മണ്ഡലങ്ങളില്‍ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്ന കൃഷ്ണ മേനോന്‍. തന്റെ ജാതിക്കൊപ്പം നില്‍ക്കുകയോ തന്റെ ജാതിക്കു മേലെയായി കണക്കാക്കുന്ന ജാതികളെ ബഹുമാനിക്കുകയും അവരോട് ഐക്യപ്പെടുവാന്‍ ശ്രമിക്കുകയോ ചെയ്യുന്ന ഒരു നിലപാടാണ് പൊതുവെയുള്ളത്. ഇതില്‍നിന്നും തീര്‍ത്തും വ്യത്യസ്തനായിരുന്നു ടി.കെ.കൃഷ്ണ മേനോന്‍. ഈ മേനോന്‍ വെറുമൊരു മേനോനായിരുന്നില്ല. മനുഷ്യനെ മനുഷ്യനായി കാണാന്‍ മനസ്സുള്ള നല്ല മനുഷ്യനായിരുന്നു. ജാതിയുടെ പേരില്‍ കഷ്ടതകളും അപമാനങ്ങളും അവഹേളനങ്ങളും സഹിച്ച അവര്‍ണരോട് ഒപ്പം നില്‍ക്കാനും അവരോട് ഐക്യപ്പെടുവാനും തയ്യാറായ മേനോന്‍. കൊച്ചി നായര്‍ മഹാസഭയുടെ അദ്ധ്യക്ഷനായി പ്രവര്‍ത്തിച്ച കൃഷ്ണ മേനോന്‍ പുലയര്‍, മുക്കുവര്‍ തുടങ്ങിയ സമുദായക്കാരുടെ സാമൂഹിക അഭിവൃദ്ധിക്കായി അവരുടെ സമുദായ സംഘടനകള്‍ ഉണ്ടാക്കുന്നതിനുകൂടി പ്രോത്സാഹനം നല്‍കി.

പുലയര്‍ക്കും മറ്റും പൊതുവഴി നടക്കാനോ അക്ഷരം പഠിക്കാനോ ചന്തകളിലേക്ക് പോകാനോ കൂട്ടം കൂടുവാനോ അവകാശമില്ലാതിരുന്ന കാലം. കരയില്‍ പാടില്ലെങ്കില്‍ കായലില്‍വെച്ചാകാമെന്ന് ഒരു കൂട്ടര്‍ തീരുമാനിച്ചു. കായലില്‍ വള്ളങ്ങള്‍ കൂട്ടിക്കെട്ടി അതില്‍ യോഗം ചേരാന്‍ അവര്‍ തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങനെയാണ് 1913 ഏപ്രില്‍ 21-ന് കൊച്ചിയില്‍ പുലയര്‍ കായല്‍ സമ്മേളനം നടത്തിയത്. പുലയരല്ലാത്ത രണ്ടുപേര്‍ മാത്രമാണ് കായല്‍ സമ്മേളനത്തില്‍ പങ്കെടുത്തത്. അതിലൊരാള്‍ പണ്ഡിറ്റ് കെ.പി.കറുപ്പനാണ്. മറ്റേയാള്‍ ടി.കെ.കൃഷ്ണ മേനോനും. സമ്മേളനത്തിന്റെ വിജയത്തിനായി ഇദ്ദേഹം എല്ലാവിധ സഹായങ്ങളും നല്‍കി. തികഞ്ഞ മനുഷ്യസ്‌നേഹവും ആര്‍ജ്ജവവുമുള്ള ഒരാള്‍ക്കു മാത്രമേ അക്കാലത്ത് ഇങ്ങനെ ചെയ്യുവാന്‍ സാധിക്കുകയുള്ളൂ. ഈയൊരൊറ്റ പ്രവൃത്തിയിലൂടെത്തന്നെ കൃഷ്ണ മേനോന്‍ ആദരവിന് അര്‍ഹനാണ്.

     ഈ പരിപാടിയില്‍ പങ്കെടുത്ത പണ്ഡിറ്റ് കെ.പി.കറുപ്പന്‍ മുക്കുവ സമുദായക്കാരനായിരുന്നു. കൊച്ചീ രാജാവിന്റെ ഷഷ്ടിപൂര്‍ത്തിയാഘോഷത്തിന്റെ ഭാഗമായി നടത്തിയ നാടകമത്സരത്തില്‍ ഒന്നാം സമ്മാനം ലഭിച്ചത് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ 'ബാലാകലേശം' എന്ന നാടകത്തിനാണ്. പ്രത്യക്ഷത്തില്‍ രാജാവിനെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ടാണ് നാടകമെങ്കിലും പരോക്ഷമായി അക്കാലത്ത് നാട്ടില്‍ നടമാടിയിരുന്നു ജാതിത്തെമ്മാടിത്തരങ്ങളെ തുറന്നു കാണിക്കുന്നതായിരുന്നു പ്രസ്തുത നാടകം. ഈ നാടകം സ്വദേശാഭിമാനി രാമകൃഷ്ണപ്പിള്ളയ്ക്ക് തീരെ പിടിച്ചില്ല. രാമകൃഷ്ണപ്പിള്ള നാടകത്തിനെതിരെ പല ആരോപണങ്ങളും നിരത്തി. ഒടുക്കം, പണ്ഡിറ്റ് കറുപ്പന്‍ മുക്കുവ സമുദായക്കാരനായതുകൊണ്ടു മാത്രം 'കറുപ്പന്റെ കവിതയില്‍ മത്സ്യഗന്ധം അനുഭവപ്പെടുന്നു' എന്നുകൂടി പറഞ്ഞു രാമകൃഷ്ണപ്പിള്ള! രാമകൃഷ്ണപ്പിള്ളയുടെ ഈ ജാതിവാദത്തിനെതിരെ പണ്ഡിറ്റ് കറുപ്പന്റെ പക്ഷം ചേര്‍ന്ന് നമ്മുടെ കൃഷ്ണ മേനോന്‍ രംഗത്തെത്തി. ഈ സംഭവം സാഹിത്യ മണ്ഡലത്തില്‍ വലിയൊരു വിവാദമായിമാറി. രാമകൃഷ്ണപ്പിള്ളയ്ക്കും മറ്റും രംഗത്തുനിന്നു പിന്മാറേണ്ടിവന്നു. ഈ വിവാദം പിന്നീട് 'ബാലാകലേശ വിവാദം'എന്ന പേരില്‍ ഒരു പുസ്തകമായി കേരള സാഹിത്യ ചരിത്രത്തില്‍ രേഖപ്പെട്ടു.

    1893-ല്‍ താഴ്ന്ന ജാതിക്കാരുടെ അവകാശങ്ങള്‍ക്കും സാമൂഹിക നീതിക്കുമായി 'സത്യശോധക് സമാജ്' എന്ന സംഘടന രൂപീകരിച്ച് പ്രവര്‍ത്തിച്ച മഹാരാഷ്ട്രയിലെ മേല്‍ജാതിക്കാരനായ മഹാത്മാ ജോതിറാവു ഫൂലേയുടെ ഗണത്തില്‍പ്പെട്ട ടി.കെ.കൃഷ്ണ മേനോനെ മാനവികതയില്‍ വിശ്വസിക്കുന്നവരെല്ലാംതന്നെ തിരിച്ചറിയേണ്ടതും അര്‍ഹിക്കുന്ന ആദരവ് നല്‍കേണ്ടതുമാണ്. കേരള ചരിത്രത്തില്‍ താഴ്ത്തപ്പെട്ടുകിടക്കുന്ന ടി.കെ. കൃഷ്ണ മേനോനെ ഉയര്‍ത്തെഴുന്നേല്‍പ്പിക്കുകതന്നെ വേണം.

ദലിതര്‍ ദൂരെ അകറ്റിനിര്‍ത്തേണ്ടവര്‍

കേരളശബ്ദം, 01 ഫെബ്രുവരി, 2015 
    പെണ്ണുങ്ങളാരും തന്നെ ബ്രാ ധരിക്കരുത്-'നാരീണാം ച തു സര്‍വ്വാസാം സ്തനവസ്ത്രാണി മാസ്ത്വിഹ' എന്നു കല്പനയുണ്ടായ നാടാണിത്. ''നമ്മുടെ രാജ്യത്തു സ്വജാതിയിലോ ഉയര്‍ന്ന ജാതിയിലോ പെട്ട പുരുഷനു വശംവദയാകാത്ത സന്മാര്‍ഗ്ഗഹീനകളായ സ്ത്രീകള്‍ ഉണ്ടെങ്കില്‍ അവരെ ഉടന്‍ വധിക്കേണ്ടതാകുന്നു'' എന്ന വിളംബരം ഉണ്ടായതും ഈ നാട്ടില്‍തന്നെ. (കേരള ചരിത്രത്തിലെ ഇരുളടഞ്ഞ ഏടുകള്‍, ഇളംകുളം കുഞ്ഞന്‍പിള്ള). സ്വജാതിയിലോ മേല്‍ജാതിയിലോപെട്ടവര്‍ക്ക് കീഴ്‌പ്പെടാത്തവരാണ് അക്കാലത്ത് സന്മാര്‍ഗ്ഗഹീനകള്‍! അന്നത്തെ സന്മാര്‍ഗ്ഗം ലൈംഗികമയമായിരുന്നു. 'പൂരപ്രബന്ധം'വെണ്മണി മഹന്‍ നമ്പൂതിരിപ്പാടിന്റെ കൃതിയാണ്. 1872 ല്‍ രചിക്കപ്പെട്ട ഈ കൃതിയുടെ ഇതിവൃത്തം, കവിയും കൂട്ടരും തൃപ്പൂണിത്തുറനിന്ന് യാത്ര പുറപ്പെട്ട് ഇളങ്കുന്നത്തുപുഴയും ഞാറയ്ക്കലും മറ്റും വിശ്രമിച്ച് തൃശ്ശൂരെത്തി പൂരം കണ്ട് തിരിച്ചെത്തുന്നതുവരെ കണ്ടതും കേട്ടതുമായ കാര്യങ്ങളാണ്. ഓരോ കടവിലും ഓരോ സ്ത്രീയെ പ്രാപിച്ചുകൊണ്ടായിരുന്നത്രെ യാത്ര! പതിമൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ രചിക്കപ്പെട്ടതെന്നു കരുതുന്ന 'വൈശികതന്ത്ര'മാണത്രെ ഇപ്പോള്‍ ലഭിച്ചിട്ടുള്ള ഭാഷാ കാവ്യങ്ങളില്‍ ഏറ്റവും പഴക്കമേറിയത്. എങ്ങനെ നല്ല വേശ്യയാകാം എന്നു ഒരമ്മ മകളെ ഉപദേശിക്കുന്ന കാവ്യമാണിത്. അനംഗസേന എന്ന ബാലികയ്ക്ക് അമ്മ നല്‍കുന്ന ഉപദേശമാണ് കാവ്യവിഷയം. വേശ്യാധര്‍മ്മത്തിന്റെ മഹിമയെ പ്രകീര്‍ത്തിക്കുന്ന ഈ കൃതിയില്‍, വൈശികകല അഭ്യസിച്ചില്ലെങ്കില്‍ സ്ത്രീകള്‍ക്ക് ഉരി തവിടുപോലും നേടാന്‍ കഴിയില്ലെന്നും വൈശികകല അഭ്യസിക്കാന്‍ പ്രയാസമാണെങ്കിലും വളരെക്കാലം മനസ്സിരുത്തി പഠിച്ചാല്‍ ഈ കലയില്‍ പ്രാവീണ്യം നേടാമെന്നെുമൊക്കെ ഈ കൃതിയില്‍ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. 'ഒരു രാത്രിപോലും നീ തനിച്ചു കിടക്കരുത്. ആണു ചേരാത്ത പെണ്ണും ചേറില്ലാത്ത വയലും ഒന്നിനും കൊള്ളുകയില്ലെന്നും' നമ്പൂതിരിക്കവി ഉപദേശിക്കുന്നു! (സാഹിത്യചരിത്ര സംഗ്രഹം, ഇളംകുളം കുഞ്ഞന്‍ പിള്ള)
      നമ്പൂതിരി ജന്മിവാഴ്ചക്കാലത്തു ഈ നാട്ടില്‍ നിലനിന്നിരുന്ന സവര്‍ണ ലൈംഗിക സംസ്‌കാരമായിരുന്നു ഇത്. 'വറ്റുകുത്തുക' എന്നൊരു പ്രയോഗമുണ്ട്. തിന്നാനും കുടിക്കാനുമൊക്കെ ഇഷ്ടംപോലെ. യാതൊരു ജീവിത പ്രയാസങ്ങളുമില്ല. പിന്നെ വേറെന്തു പണി? രസിക്കുകയും മദിക്കുകയും തന്നെ. ഈ രസിക്കലും മദിക്കലുമായിരുന്നു അന്നു നടന്നിരുന്നത്. എന്നാല്‍ സമൂഹത്തിലെ ബഹുഭൂരിപക്ഷവും ഇവര്‍ക്കൊക്കെ രസിക്കാനും മദിക്കാനും വേണ്ടിയുള്ള വിഭവങ്ങളൊരുക്കുവാന്‍ ചോര നീരാക്കി എല്ലു നുറുങ്ങി അടിമപ്പണി ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ഈ ജന്മികാലഘട്ടത്തിലെ സവര്‍ണ ലൈംഗിക അരാജകത്വത്തിന്റെ ന്യൂജനറേഷന്‍ ഇന്റര്‍നെറ്റ് പിന്‍മുറക്കാരാണ് ഇന്നത്തെ ചുംബന സമരക്കാര്‍. ഈ സമരക്കാരെ മാറുമറയ്ക്കാനുള്ള അവകാശത്തിനുവേണ്ടി ചാന്നാര്‍ സ്ത്രീകള്‍ നടത്തിയ സമരത്തിനോടു ഉപമിക്കുന്നതും മറ്റും ശുദ്ധ അസംബന്ധമാണ്. ഫ്യൂഡല്‍ കാലഘട്ടത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു ന്യൂനപക്ഷത്തിന്റെ വറ്റുകുത്തിസമരംതന്നെയാണ് ഇപ്പോഴത്തെ ചുംബന സമരം! അല്ലാതെ ഒരാണും പെണ്ണും സംസാരിക്കുമ്പോള്‍, ഒന്നിച്ചു യാത്ര ചെയ്യുമ്പോള്‍, പാര്‍ക്കിലോ കടപ്പുറത്തോ ഇരുന്ന സല്ലപിക്കുകയോ ചുംബിക്കുകയോ ചെയ്യുമ്പോള്‍ ചാടിവീഴുന്ന സദാചാരപ്പോലീസുകാരെ പ്രതിരോധിക്കാനുള്ള രാഷ്ട്രീയ സമരമൊന്നുമല്ല.

   മുന്‍പത്തെ രണ്ടു പ്രസിഡന്റുമാര്‍ പട്ടികജാതിക്കാരായതിനാല്‍ പത്തനംതിട്ട ജില്ലയിലെ ഏനാദിമംഗലം ഗ്രാമപ്പഞ്ചായത്തില്‍ പുതുതായി ചുമതലയേറ്റ പ്രസിഡന്റ് ഓഫീസ് 'ശുദ്ധികലശം' നടത്തിയത് 2010 അവസാനത്തിലാണ്. ഈ 'കലശക്കാരന്‍' സവര്‍ണനല്ല ഈഴവനാണ് എന്നുകൂടി പ്രതേ്യകം ഓര്‍ക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഇതില്‍നിന്നുതന്നെ, ഈ കേരളത്തില്‍പോലും അയിത്ത ചിന്തയും ജാതി ചിന്തയും എത്രമാത്രം സജീവമായി നിലനില്‍ക്കുന്നുവെന്നു തെളിയുന്നു. ഇങ്ങനെയുള്ള ഈ കേരളത്തില്‍നിന്നുതന്നെ വന്ന ഒരു പ്രസ്താവനയിതാ. ''പുതുതലമുറ പലപ്പോഴും തങ്ങളുടെ ജാതി എന്തെന്നറിയുന്നത് ആദ്യമായി ഒരു പി.എസ്.സി. അപേക്ഷ പൂരിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുമ്പോഴാണ്... ജാതിയുടെ ആനുകൂല്യം ലഭിക്കുന്നവര്‍ ഇവിടെ ജാതിയുണ്ട് എന്നു തെളിയിക്കാന്‍ കഠിന പരിശ്രമം നടത്തും. പണ്ടും അതങ്ങനെത്തന്നെയായിരുന്നു''. ജാതിയെക്കുറിച്ചറിയുന്നത് പി.എസ്.സി.അപേക്ഷ പൂരിപ്പിക്കുമ്പോഴാണ് എന്നു പറയുന്നത് ശുദ്ധ അസംബന്ധമല്ലാതെ മറ്റെന്ത്? പ്രശസ്ത യുക്തി ചിന്തകനും എഴുത്തുകാരനുമായ പ്രൊ. രവിചന്ദ്രന്‍ സി.യാണ് ഡി.സി.ബുക്‌സിന്റെ പുസ്തക ബ്ലോഗില്‍ 2011 ആഗസ്റ്റ് 16 ന് ഇങ്ങനെ കുറിച്ചത്. കേരള സമൂഹത്തിന്റെ ഹൃദയത്തുടിപ്പ് ഒട്ടും മനസ്സിലാക്കാത്ത ഇദ്ദേഹം ചുംബന സമരക്കാരുമായി നടത്തിയ അഭിമുഖം ഒരു  പച്ചക്കുതിരമാസിക (ഡിസംബര്‍ 2014) പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയുണ്ടായി. ഈ ചുംബന സമരക്കാരുടെ ജോലികള്‍ മാത്രം പരിശോധിച്ചാല്‍ മതി, അവര്‍ സമൂഹത്തിലെ ബഹുഭൂരിപക്ഷം വരുന്ന സാധാരണക്കാരുടെ പ്രതിനിധികളല്ലെന്ന്. എന്‍ജിനീയര്‍മാര്‍, മോഡല്‍ ഗേള്‍, ഗവേഷക വിദ്യാര്‍ത്ഥിനി, തിരക്കഥാകൃത്ത്, പരസ്യക്കമ്പനി ഉടമകള്‍, യുക്തിവാദികള്‍ തുടങ്ങിയവരാണ് ഈ ചുംബന സമര അഭിമുഖക്കാര്‍.

   ഇക്കൂട്ടരൊന്നുംതന്നെ സമൂഹത്തിലെ ബഹുഭൂരിഭാഗം വരുന്ന ജനതയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നവരോ അവരുടെ ജീവിത സാഹചര്യങ്ങളും ജീവിത പ്രയാസങ്ങളും അവരുടെ ഇല്ലായ്മകളും വല്ലായ്മകളും അറിയുന്നവരോ അല്ല. അവര്‍ക്കതറിയേണ്ട കാര്യവുമില്ല. അവരുടെ ലോകം വേറെയാണ്. ഇവരുടെ ഈ ലോകമല്ല ആദിവാസികളുടേത്. അവരുടെ പ്രശ്‌നം ലൈംഗിക സ്വാതന്ത്ര്യമോ സ്വതന്ത്ര ലൈംഗികതയോ പരസ്യചുംബന സ്വാതന്ത്ര്യമോ ഒന്നുമല്ല. 'പൂരപ്രബന്ധകാരനും'കൂട്ടരും പൂരത്തിനുപോയിവന്നപ്പോള്‍ ഉണ്ടായ കാമവികാരങ്ങള്‍ ചുംബന സമരക്കാരെ ബാധിക്കുന്നതാണ്; അത് ദലിതരെ ബാധിക്കുന്നതല്ല. തലചായ്ക്കാനും മരിച്ചാല്‍ കിടക്കാനുമുള്ള മണ്ണിനും മറ്റു മനുഷികാവകാശങ്ങള്‍ക്കുംവേണ്ടിയാണ് അവര്‍ പൊരുതുന്നത്. ഇതുകൊണ്ടുതന്നെ ദലിതരുടെ സമരവേദികളില്‍ വരുന്ന ചുംബന സമര വക്താക്കളെ ദൂരെ മാറ്റി നിര്‍ത്തണം. ഇല്ലെങ്കില്‍ സമരത്തിന്റെ സത്യസന്ധയ്ക്കും ഉദ്ദേശ്യശുദ്ധിക്കും കോട്ടം തട്ടും. പൊതുജനങ്ങളുടെ മുമ്പില്‍ സമരം ആക്ഷേപിക്കപ്പെടും.
   മാവോയിസ്റ്റുകള്‍ എന്ന പേരിലറിയപ്പെടുന്നവര്‍ ഉന്നയിക്കുന്നത് ഒരുപക്ഷേ, ആദിവാസികളുടെയും ദലിതരുടെയും ജീവല്‍ പ്രശ്‌നങ്ങളായിരിക്കാം. തത്ത്വശാസ്ത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ വായിച്ച് അതിനനുസരിച്ചു മാത്രം നയപരിപാടികള്‍ ആവിഷ്‌കരിക്കുന്ന സമരങ്ങള്‍ മാവോയിസ്റ്റുകള്‍ സ്വയം നടത്തട്ടെ. ഒരു സമരം പൂര്‍ണമായി വിജയിപ്പിച്ച് അവര്‍ വേറെ സമരത്തിനായി സ്ഥലം വിടട്ടെ. ആദിവാസികളെ പറഞ്ഞിളക്കി സമരരംഗത്തേക്ക് ഇറക്കരുത്. പോലീസിനു മുന്നില്‍ അവരെ എന്നും നോട്ടപ്പുള്ളികളും കുറ്റവാളികളുമാക്കരുത്. അതിന്റെ പീഡനങ്ങള്‍ അവര്‍ക്ക് മരണംവരെ സഹിക്കേണ്ടിവരും. മാത്രമല്ല, മാവോയിസ്റ്റ് ബന്ധം പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ന്യായമായ സമരങ്ങളില്‍ തീവ്രവാദ ബന്ധം ആരോപിക്കപ്പെടും. ഇത് പൊതുജനങ്ങളില്‍ എതിര്‍പ്പും അകല്‍ച്ചയും ഉണ്ടാക്കും. തങ്ങള്‍ പിടിക്കപ്പെടുമെന്നായാല്‍ മാവോയിസ്റ്റുകള്‍ അവരുടെ സുരക്ഷിത താവളം തേടി പോകും. പക്ഷേ, ആദിവാസികള്‍ക്ക് എങ്ങോട്ടും പോകാനിടമില്ല. ഈ പാവങ്ങളെ വെറുതെ വിടുക. ഇതുകൊണ്ടുതന്നെ, മാവോയിസ്റ്റുകളെപ്പോലുള്ള പ്രസ്ഥാനങ്ങളെയും ദലിതര്‍ ദൂരേക്ക് മാറ്റി നിര്‍ത്തണം. ഈ ഭാഗം കത്തുകളില്‍
    എന്‍.ഡി.എഫ് പോലുള്ള സംഘടനകളുടെ കുടുംബത്തിലും ബന്ധത്തിലുമുള്ള കുറെ സംഘടനകള്‍ ദലിത് പ്രസ്ഥാനങ്ങളോട് ഏറെ സഹകരിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. സങ്കുചിത മത താല്പര്യത്തിലപ്പറമുള്ള ഒരു താല്‍പര്യവും ഇക്കൂട്ടര്‍ക്കില്ല. ശത്രുവിന്റെ ശത്രു മിത്രം എന്ന രാഷ്ട്രീയ താല്‍പര്യം മാത്രമാണിതിനു പിന്നില്‍. അല്ലാതെ, ഡോ.അംബേദ്കറോടും അയ്യന്‍കാളിയോടും ശ്രീനാരായണ ഗുരുവിനോടുമുള്ള താല്‍പര്യമല്ല. ഇത്തരം പിന്തിരിപ്പന്‍ വര്‍ഗീയ തീവ്രവാദ സംഘടനകളോടുള്ള സഹകരണം ദലിത് സമരങ്ങളുടെ ഉദ്ദേശ്യശുദ്ധിയെ തകര്‍ക്കുകയും ഐക്യപ്പെടേണ്ടവര്‍തന്നെ അകന്നുപോവുകയും ചെയ്യും. ആയതിനാല്‍ മത സങ്കുചിത താല്‍പര്യം മാത്രം ലക്ഷ്യംവെച്ച് ഐക്യപ്പെടാന്‍ വരുന്ന ഇത്തരം വര്‍ഗീയ സംഘടനകളെയും ദലിതര്‍ ആട്ടിയകറ്റണം.
ദലിതര്‍ അകറ്റി നിര്‍ത്തേണ്ടവര്‍ ഇക്കൂട്ടര്‍ മാത്രമാണോ? തീര്‍ച്ചയായും അല്ല. ഡോ.അംബേദ്കര്‍ വ്യാജദൈവമാണെന്നു പറഞ്ഞവര്‍ മുതല്‍ അംബേദ്കര്‍ ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ തുറുപ്പുശീട്ടാണെന്നു പറഞ്ഞവര്‍വരെയുള്ളവരൊക്കെ ഇക്കൂട്ടത്തില്‍ വരും. എന്നാല്‍ സംഘടിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനുവേണ്ടി ഒരു നൂറ്റാണ്ടിനുമുമ്പ് കൊച്ചിയില്‍ കായല്‍ സമ്മേളനം നടത്തിയ പുലയര്‍ക്ക് എല്ലാവിധ സഹകരണവും പ്രോത്സാഹനവും നല്‍കിയ കൊച്ചിയിലെ ടി.കെ.കൃഷ്ണമേനോനെപ്പോലെ സ്‌നേഹ മനസ്സുള്ളവരെ അരികില്‍ ചേര്‍ത്തുനിര്‍ത്തുകയും വേണം!